|
Waarom Letz Ribbon
 April
2005
:
Een boezemvriend (38) – echtgenoot en papa van 3 kinderen - lijdt niet aan een zware
depressie, maar een hersentumor maakt hem zo afwezig. De tumor, een tennisbal groot,
moet onmiddellijk worden verwijderd. Samen met die tumor zijn alle lange termijnplannen
weg.
 Zomer
2006:
Mijn oudste broer (55) – echtgenoot en papa van 3 kinderen - verneemt dat hij moet
behandeld worden voor prostaatkanker. Ondertussen loopt de behandeling goed en werkt
hij met 200% inzet door aan nieuwe projecten. Hij is werkzaam in de medische sector.
 September
2006:
Mijn broer (50) – partner en papa van 3 kinderen - komt te overlijden nadat 2 weken
voordien een acute, agressieve leukemie werd vastgesteld. Het jaar voordien had
hij lymfenklierkanker
overwonnen. Helaas maakten andere infecties zijn ziektebeeld
complexer en werd de bloedkanker hem fataal. Berustend nam hij afscheid van familie
en vrienden.
Voor mijn oudste broer en vriend zijn de operaties goed verlopen. Het
leven heeft zich voor de ene wat sneller hernomen dan voor de ander. Helaas blijft
het leven met een tijdbom waarvan niemand weet wanneer die afgaat. Een spijtige,
onzekere realiteit.
Deze 3 verhalen zijn op zich niet uniek, maar het gemis aan spontaniteit en openheid
tijdens mijn eigen confrontatie, inspireerden me tot het opstarten van Letz Ribbon.
Het feit dat je plots wordt geconfronteerd met levensbedreigende situaties, maakt
dat je een spiegel wordt voorgehouden. Die spiegel toont je ziel en je prioriteiten.
Het doet je stilstaan. Daarom focust Letz Ribbon zich in eerste instantie op iedereen
die hiermee wordt geconfronteerd door een ziekte. Hetzij als patiënt. Hetzij als
familie of vriend.
Iedereen wordt ooit met de pijn en strijd van een levensbedreigende ziekte geconfronteerd.
Dan heb je soms nood aan warmte en begrip. Aan tijd en plaats om jezelf te zijn.
Geen nood aan protocol, geen nood aan onbegrip.
Met Letz Ribbon willen we aan deze dagelijks aanwezige strijd meer aandacht geven.
Ze meer bespreekbaar maken. Toegankelijker. Iedereen moet weet hebben van die strijd.
Want als je levensbedreigende ziektes ervaart, dan is voor elk die strijd uniek
maar wil iedereen wel hetzelfde: overwinnen.
Als dat helaas niet lukt, moeten we die verloren strijd leren accepteren. En dat
gaat ingrijpend diep. Dan helpt af en toe een praatje. Dan helpt aandacht en begrip,
al is het maar een schouderklopje.
We zijn niet allemaal wetenschappers. We zijn niet allemaal specialisten. We zijn
wel ervaringsdeskundigen. En als je nood hebt aan warmte en begrip, dan helpt het
als die ander een gelijkaardige strijd heeft doorstaan. Misschien pas ondergaat.
Dat gevoel van begrip door ervaring, heeft een heel eigen kracht. Het helpt die
strijd te accepteren. Het geeft energie om beter te vechten.
Iemand die met dit alles wordt geconfronteerd, maakt hem of haar tot een ervaringsdeskundige.
Sluit die ervaring niet op. Steek die deskundigheid niet weg. Deel ze met anderen.
Want ooit hebben we er allemaal nood aan.
Letz Care ..
Letz Ribbon
Dompi.
Papa, echtgenoot, zoon, broer, nonkel, neef & vriend ... altijd |
|
Mijn Profiel
Wie ben ik
Ik ben een man van emoties en ben gedreven door de verhalen die je vindt onder de
rubriek 'Waarom'.
Ik ben iemand die houdt van tradities, aandacht heeft voor normen. Dat neemt niet
weg dat ik open minded ben. Ik oordeel zelden vooraf, heb weinig stigma's.
Ik heb een geweldige vrouw en 3 schatten van kinderen en hoop van harte dat mijn engagement, gegroeid uit diverse situaties, anderen inspireert
tot het ondersteunen van zij die het soms echt nodig hebben. Zij die door hun confrontatie
- even of voor altijd - hun balans kwijt zijn.
Wat heb ik gedaan
De horeca heeft me steeds geboeid, zowel het leven voor als achter "den toog". Na
mijn ingenieurstudies, heb ik me dan ook toegelegd op die sector. Niet zonder succes.
De zaak werd (en is nog steeds) een fenomeen in Mechelen. Het leverde me een uitgebreide
mensenkennis op.
Na 10 jaar nachtleven groeide echter de drang naar een
"normaler" levensritme. De zaak werd verkocht. Ik huwde en ging voor het huisje,
boompje ..
In die periode kwam ook de Internetgolf op gang. Daarom ging ik werken op de helpdesk
bij een IT bedrijf. Zo kon ik sneller het technische aspect terug oppikken. Ik ben
er nu nog steeds werkzaam als IT manager.
Momenteel werk ik 4/5. De extra vrije tijd is hard nodig om dit project te kunnen
realiseren.
|
|